mabas.jpg

main5.jpg

مگر یتیم نبودی خدا پناهت داد

خدا که در حرم امن خویش راهت داد

هجوم جهل و خرافه، هجوم تاریکی

خدا پناه در آن دوره‌ی سیاهت داد

خدا، خدا، و خدا آن خدای بی‌مانند

همان که عصمت پرهیز از گناهت داد

همان که جان نجیب تو را مراقب بود

همان که سینه‌ی خالی از اشتباهت داد

توان و توشه به پایان رسیده بود ولی

خدا رسید به فریاد و زاد راهت داد

بگو که نعمت پروردگار پنهان نیست

خدا که دست تو را خواند و دستگاهت داد

خدا که چشم تو را با نماز روشن کرد

خدا که فرصت تشخیص راه و چاهت داد

چقدر واقعه‌ی آسمانی و شفاف

خدا به یمن دعاهای صبحگاهت داد

خدا که عاقبتی خیر و خوش عطایت کرد

خدا که آینه را نور با نگاهت داد

قسم به روز که خورشید شمع خانه توست

قسم به شب که  خدا برتری به ماهت داد

خدا که اشک تو را جلوه‌ی گوهر بخشید

خدا که شعله‌ی روشن به جای آهت داد

خدا که جان تو را از الهه‌ها پیراست

خدا که غلغله‌ی قوم لا اله‌ات داد

جدا نمی‌شود از تو ، خدا نخواهد شد

خدا رفیق سفر، بخت نیکخواهت داد

یتیم آمده‌ام ، مانده‌ام ، پناهم ده

مگر یتیم نبودی خدا پناهت داد                       

مرتضی امیری‌اسفندقه

/ 0 نظر / 12 بازدید