مطالب پايين وبگردی است:

وقتی چشمانم به این جمله میوفته عرق شرم روی صورتم جمع میشه : اي پسر عمران! هر گاه بنده اي مرا بخواند، آن چنان به سخن او گوش مي سپارم که گويي بنده اي جز او ندارم اما شگفتا که بنده ام همه را چنان مي خواند که گويي همه خداي اويند جز من... ... .........

****************************

خدايا به من دوستي عطا کن که با من گريه کند. دوستي که با من بخندد پيدا ميکنم

 

  
نویسنده : قاسم جاويد ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ دی ،۱۳۸٤